EKOLOGICZNE PROBLEMY ZIEMI 
  
 
Zanieczyszczenia powietrza
Zanieczyszczenia powietrza to główne przyczyny globalnych zagrożeń środowiska, takich jak dziura ozonowa, kwaśne deszcze czy efekt cieplarniany. Najczęściej i najbardziej zanieczyszczają atmosferę: dwutlenek siarki, tlenki azotu oraz pyły. Powietrze zanieczyszczają wszystkiego rodzaju substancje gazowe, stałe czy ciekłe, są to zarówno substancje naturalne ( pyłki roślin, pyły wulkaniczne ), substancje powstające w wyniku działalności człowieka ( pyły przemysłowe, spaliny ). Zanieczyszczenia powietrza są najbardziej niebezpieczne ze wszystkich zanieczyszczeń, ponieważ są przemieszczalne i występują na dużych obszarach, co negatywnie wpływa na całe środowisko, w tym zdrowie ludzi i zwierząt. Zanieczyszczenia powietrza wchłaniane są przez ludzi głównie w trakcie oddychania. Przyczyniają się do powstawania schorzeń układu oddechowego, a także alergii. Działają niekorzystnie również na świat roślinny, zaburzając proces fotosyntezy. Wtórnie skażają wody i gleby. W skali globalnej mają wpływ na zmiany klimatyczne.

Źródła zanieczyszczeń powietrza:

Wyróżnia się trzy główne źródła emisji zanieczyszczeń do atmosfery :

  • Punktowe - są to głównie duże zakłady przemysłowe emitujące pyły, dwutlenek siarki, tlenek azotu, tlenek węgla, metale ciężkie.
  • Powierzchniowe - są to paleniska domowe, lokalne kotłownie, niewielkie zakłady przemysłowe emitujące głównie pyły, dwutlenek siarki.
  • Liniowe - są to głównie zanieczyszczenia komunikacyjne odpowiedzialne za emisję
    tlenków azotu, tlenków węgla, metali ciężkich.

 

Kwaśne deszcze - to opady atmosferyczne o odczynie kwaśnym. Zawierają zaabsorbowane w kroplach wody rozcieńczone roztwory kwasów siarki, głównie kwasu siarkowego ( IV ) oraz najbardziej szkodliwego kwasu siarkowego ( VI ), a także kwasu azotowego ( V ). Kwaśne deszcze powstają nad obszarami, gdzie atmosfera wystawiana jest na długotrwałą emisję tlenku siarki ( IV ) oraz tlenków azotu. Naturalnymi źródłami emisji szkodliwych tlenków są czynne wulkany, sztucznymi zaś spaliny elektrowni, elektrociepłowni zasilanych węglem kamiennym lub brunatnym. Deszcze te działają niszcząco na faunę i florę, również są przyczyną wielu chorób układu oddechowego.

 

Dziura ozonowa
W atmosferze ziemskiej na wysokości od 10 o 50 km w tzw. stratosferze występuje warstwa charakteryzująca się podwyższonym stężeniem ozonu ( O3 ) - ozonosfera. Maksymalne stężenie ozonu występuje na wysokości ok. 23km, spadek jego koncentracji w ozonosferze do 90% nazywany jest dziura ozonową. Efekt ten zaobserwowany został już pod koniec lat 70 głównie w okolicach bieguna południowego. Dziura ozonowa nad Antarktydą powiększyła się już o 15% od chwili jej odkrycia. Dalej rozprzestrzenia się nad południową Argentyną i Chile. Zmniejszenie ilości ozonu sięga nawet 70%. Na wysokościach 14 - 17 km występują prawie całkowite braki ozonu. Warstwa ozonu odpowiada za pochłanianie szkodliwego dla wszystkich żywych organizmów promieniowania ultrafioletowego. Nadmiar promieni UV może doprowadzić do zakłócenia równowagi całych ekosystemów szkodliwie działa również na ludzi. Nadmierne promieniowanie UV może osłabiać u ludzi system immunologiczny i tym samym zmniejszać odporność na infekcje i choroby. Wśród chorób tych najgroźniejsze są z pewnością choroby nowotworowe, a szczególnie nowotwory skóry
( np. czerniak ). Ponadto promieniowanie ultrafioletowe powoduje podrażnienie spojówek, a przez to występowanie licznych chorób oczu, głównie zaćmy. Promienie UV powodują także przyspieszenie procesów starzenia się skóry.

Zanieczyszczenia gleb
Zanieczyszczeniami gleb oraz gruntów są wszystkie związki chemiczne oraz pierwiastki promieniotwórcze. Pochodzą one z ciekłych oraz stałych odpadów przemysłowych, komunalnych oraz różnych chemicznych substancji stosowanych w rolnictwie np. sztuczne nawozy czy środki ochrony roślin. Zanieczyszczenia te zmieniają gleby pod względem chemicznym, fizycznym oraz biologicznym. Prowadzi to do zmniejszenia ilości plonów, obniżenia ich jakości oraz zniszczenia walorów ekologicznych roślinności.

 

Zanieczyszczenia wody
Przez zanieczyszczenie wód rozumiemy niekorzystne zmiany właściwości fizycznych, chemicznych
i bakteriologicznych wody spowodowane wprowadzaniem w nadmiarze substancji nieorganicznych
( stałych, płynnych, gazowych ), organicznych, radioaktywnych, które ograniczają lub uniemożliwiają wykorzystywanie wody do picia i celów gospodarczych.

Zanieczyszczenia wód mogą być naturalne - pochodzą z domieszek zawartych w wodach powierzchniowych i podziemnych ( np. zasolenie, zanieczyszczenie humusem, związkami żelaza ), lub sztuczne - związane są z działalnością człowieka, pochodzą głównie ze ścieków, a także z powierzchniowych i gruntowych spływów z terenów przemysłowych, rolniczych, składowisk odpadów komunalnych ( wysypisk śmieci ). Zanieczyszczenia sztuczne dzielimy na biologiczne i chemiczne. Zanieczyszczenia biologiczne spowodowane są obecnością drobnoustrojów patogennych, takich jak bakterie, wirusy, glony, grzyby, pierwotniaki.

Zanieczyszczenia chemiczne odnoszą się do zmian składu chemicznego i odczynu wody. Należą do nich: oleje, benzyna, smary, ropa, detergenty, chemiczne środki ochrony roślin ( pestycydy ),
nawozy ( głównie związki fosforu i azotu ), silne kwasy i zasady.
Sposoby ochrony wód przed zanieczyszczeniami

Ochrona zasobów wodnych polega przede wszystkim na rozwiązaniach technicznych takich jak :

  • stosowanie bezściekowych technologii w produkcji przemysłowej;
  • napowietrzanie wód stojących;
  • zamykanie obiegów wodnych w cyklach produkcyjnych i odzysk;
    wody ze ścieków;
  • utylizacja wód kopalnianych oraz powtórne wtłaczanie tych wód do górotworu;
  • zabezpieczanie hałd i wysypisk;
  • oczyszczanie ścieków i unieszkodliwianie osadów ściekowych.

Metody oczyszczania ścieków

Mechaniczne - polegają na usuwaniu zanieczyszczeń nierozpuszczalnych, tj. ciał stałych i tłuszczów ulegających sedymentacji lub flotacji przy użyciu urządzeń rozdrabniających, cedzących , osadników, odtłuszczaczy etc.

Chemiczne - polegające na wytrącaniu niektórych związków rozpuszczalnych lub ich neutralizacji za pomocą takich procesów, jak np. koagulacja.

Biologiczne - najważniejsze w technologii oczyszczania ścieków, polegające na zmineralizowaniu zanieczyszczeń dzięki działaniu mikroorganizmów, głównie bakterii tlenowych. Głównymi urządzeniami technicznymi są: złoża biologiczne, komory osadu czynnego oraz komory fermentacyjne.

 

 

 
 

  |  strona główna  |  do góry  |

  Copyright © EKO EDUKACJA w Świebodzicach - wszelkie prawa zastrzeżone
  URZĄD MIEJSKI w Świebodzicach: Wydział Promocji, Informacji i Współpracy z Zagranicą

 
  design by TONER